Himno galego

¿que din os rumorosos na costa verdecente ao raio tranparente?

¿que din as altas copas de escuro arume arpado co seu ben compasado monotono fungar?

do teu verdorcinguido e de benignos astros confin dos verdes castros e valeroso chan, nos des a esquecemento

da inxuria o rudo encono;

desperta do teu sono fogar de Breogán

os bos e xenerosos a nosa voz entenden e con arroubo atenden

o noso ronco son ;

máis soo os iñorantes e feridos e duros imbéciles e escuros non nos entenden, non,

os tempos son chegados dos bardos das edades que as vosas vaguedades cumprido fin terán;

pois donde quer, xigante a nosa voz pregoa a redenzón da boa nazón de Breogán.

fin