Himno Galego

¿Que din os rumorosos

na costa verdecente,

ao raio transparente

do prácido luar?

¿ Que din as altas copas

de escuro arume

arpado co seu

ben acompasado

monótono fungar?

do teu verdor cinguido

e benignos astros,

confin dos verdes castros

e valeroso chan,

non des esquecemento

da inxuria o rudo encona,

despertar do teu sono,

fogar de Breogán.

Os bos e xenerosos

a nosa voz entender

e con arroubo atenden

o noso ronco son,

mais sóo os iñorantes

e féridos e escuros

non nos entenden, non.

Os tempos son chegados

dos bardos das

edades que as vosas

vaguedades

cumprido fin terán;

pois, dondequer, xigante

a nosa voz pregoa

a redenzón da

boa nazón de Breogán.