HIMNO GALEGO

¿Que din os rumorosos

na costa verdecente,

ao raio transparente

do prácido luar?

¿ que din as altas copas

de escuro arume arpado

co seu ben compasado

monótono fungar

"Do teu verdor cinguido

e de benignos astros,

confín dos verdes castros

e valeroso chan,

non des esquecemento

da inxuria o rudo encono;

desperta do teu sono,

fogar de Breogán".

"Os bós e xenerosos

a nosa voz entenden,

e con arroubo atenden

o noso ronco son,

mais soó os iñorantes,

e féridos e duros,

imbéciles e escuros

non os entenden, non".

"Os tempos son chegados

dos bardos das edades,

que as vosas vaguedades

cumprido fin terán;

pois, donde quer, xigante

a nosa voz pregoa

a redezón da boa

nazón de Breogán".