O nome desta árbore deriva do latín e fai referencia ó feito de que os animais, en particular os cabalos, comían os seus froitos. É orixinaria da península Balcánica aínda que podemos atopala en toda Europa coa excepción dos países do norte.
A crenza popular foi que esta árbore procedía da India. Do seu orixen nas montañas gregas pasou a Turkía e sabemos que alí era administrada ós cabalos vellos para calma-las toses.
Entre as lendas que arrodean os seus froitos está a de que eran as "castañas das bruxas", que daban sorte a quen as levaba. Tamén se puñan nos ropeiros para conserva-la roupa.
É unha árbore de moito porte, 20-25 metros, coa copa densa de forma arrendondada e moi fermosa.

As follas son moi grandes, compostas de 5-7 foliolos. Do cor verde escura na face e máis clara no envés. O pecíolo é longo, forte e de cor verde. As follas viran ó amarelo dourado coa chegada do outono.

As flores están agrupadas formando panículas de ata 30 cm de longo. Son de cor branca con manchas amarelas ou vermellas. Teñen 5 pétalos, érguense cara arriba e aparecen a finais da primavera.

Os froitos son espiñentos verdes cunha forte cuberta que aloxa de 1 a 3 sementes, as castañas. Estas maduran a principios do outono. Son máis grandes e redondas que as do castiñeiro Castanea sativa.

As propiedades curativas desta árbore son moi coñecidas. Serve para reduci-lo tamaño das veas e calmar as molestias das hemorroides e varices.
Usánse ademais para a producción de cosméticos.